Autonome fotografie

Mijn werk laat zich het beste omschrijven als autonome fotografie. Autonoom wil in dit verband niet zeggen zonder doel, maar op zichzelf staand. Mijn foto’s zijn geen verslag van een gebeurtenis en er wordt door mij geen verhaal verteld. Ook verwijzen mijn foto's niet naar een bepaalde tijd. Ze zijn weliswaar recent, maar ze hadden ook jaren geleden gemaakt kunnen zijn.

In mijn fotografie gaat het er niet zo zeer om wat er precies op de foto staat, maar meer over het gevoel dat mijn werk bij de beschouwer oproept. Abstracte of impressionistische “kunst”, maar dan op fotografische wijze tot stand gebracht. Veelal onderwerpen dichtbij huis en vooral dichtbij mijzelf. Het bijzondere van het alledaagse. Niet afbeelden, maar verbeelden. Wat is hier gebeurd en waar kijk ik als beschouwer naar en vooral wat doet dat met me?

Soms geef ik abstracte titels aan mijn foto's. De titel verwijst naar het gevoel dat ik had bij het fotograferen. Bewust wordt de plek waar de foto's zijn gemaakt niet benoemd, dit om de kijker zo veel mogelijk vrij te laten in hoe hij/zij precies moet kijken. De interpretatie van de foto wordt zo geheel aan de beschouwer over gelaten.

Ik hoop dat mijn fotografie een vergelijkbare emotie oproept als dat bijvoorbeeld muziek kan doen. Dat geldt in mindere mate natuurlijk voor mijn foto’s van de kanotochten waaraan ik heb mee gedaan. Die geven een indruk van de tocht en het landschap dat aan je voorbij trekt tijdens het peddelen.

Op mijn foto’s zijn nauwelijks mensen te zien. Niet dat ik een hekel heb aan mensen, maar als ze er op staan moeten ze wat mij betreft meer betekenen dan alleen een object van compositie. Er moet dan wat verteld worden over die mensen en wat hen beweegt, of waarom zij juist op die plek zijn die is gefotografeerd. Op mijn foto’s zijn wel vaak sporen van menselijke activiteit waar te nemen, maar de mensen zelf ontbreken meestal.

Ik heb altijd veel interesse gehad in kunst, dus niet alleen fotografie. Met name de moderne abstracte kunst fascineert mij, zelfs als ik die niet gelijk begrijp. Ik ga dan op internet op zoek naar wat de kunstenaar beweegt. Vaak wordt dat niet echt duidelijk, want de kunstenaar geeft meestal geen tekstuele uitleg. Het kunstwerk ontstaat pas in het hoofd van de beschouwer, aldus Paul Kooiker, een van de kunstenaars die ik bewonder. Kunst is daarom voor mij vooral “voelen”  in plaats van “verklaren”. Ik voel mij eigenlijk meer kunstenaar dan fotograaf.

Reacties of vragen kunnen gemaild worden naar

info@huubbierens.nl

Ik zit ook op Instagram (bierensh).